Królewska Dziewko, jakimi imiony
Dwór cię niebieski witał niezliczony,
Gdyś nad anielskie chóry wyniesiona,
Pod tronem Boskim siadła uwielbiona?
Zbór wiernych ludzi równa cię do wdzięcznej
I pełnej twarzy na niebie miesięcznej,
Przyrównywa cię słońcu wybranemu,
Wojsku do bitwy uszykowanemu.
Zowie cię fortą otwartą do nieba,
Wschodem, po którym zbawienia dojść trzeba,
Gwiazdą po morzu ludzi żeglujących,
Zdrojem wód żywych w polu pracujących.
Palmieś podobna i cyprysowemu,
I jaworowi, drzewu porzecznemu,
Podobnaś różej szczepionej krzakowi
I oliwnemu drzewu, i cedrowi.
Ciebie i miastem, i Boskim Kościołem,
I polnym kwiatem zowiemy wesołem,
Broną zawartą, zamknioną od skazy,
Rajskim, ogrodem, źwierciadłem bez zmazy.
Tyś Dawidowa na moc budowana
Baszta, studnica przypieczętowana,
Tyś świetnej barwy kwiat <...>
Przez cię jest starty wąż <on starodawny>.
Nie tak przyjemny dym mirry <...>,
Nie tak rozkoszny zapach <...>
Cynamonowy gałązki i z soku
Balsamowego płynie swego roku,
Jako jest wdzięczna twoja i kosztowna
Wonność, ani się żadna z nią porowna.
A jako świeca w dzień pod chwilę jasną,
Wszystkie ozdoby tak przed twoją gasną.
Ale któż, Panno, sławie twej podoła?
Głos z góry świętej na cię z wieków woła:
Wszystkaś jest śliczna, przyjaciółko moja,
Próżna wszelakiej zmaze piękność twoja.
O Panno, któraś potłumieła wszędy
Wszystkich nowych wiar i odszczepieństw błędy,
Chciej wykorzenić i z naszej ojczyzny
Ostatki bluźnierstw i zetrzeć ich blizny.
Źródło: Piotr Ciekliński, Św. Wojciecha, apostoła i arcybiskupa polskiego Bogarodzica i hymny na święta Panny Naświętszej, Zamość 1600, przedruk w: S. Łempicki, Nieznane hymny o Najświętszej Pannie Piotra Cieklińskiego, "Teka Zamojska" (1) 1938, s. 18-19. Tekst częściowo uszkodzony.
